Scripture – 1 Korinthe 7:8,9, 22-24, 32-33 “Maar tot de ongehuwden en de weduwen zeg ik: Het is goed voor hen, indien zij blijven, zoals ik. Indien zij zich echter niet kunnen beheersen, laten zij dan trouwen. Want het is beter te trouwen dan van begeerte te branden – Gij zijt gekocht en betaald. Weest geen slaven van mensen. Broeders, iedereen blijve voor God in die toestand, waarin hij werd geroepen – Wie niet getrouwd is, wijdt zijn zorgen aan de zaak des Heren, hoe hij de Here zal behagen. Maar hij, die getrouwd is, wijdt zijn zorgen aan aardse zaken, hoe hij zijn vrouw zal behagen, en hij is verdeeld“
Observation – In dit hoofdstuk behandelt Paulus vragen over het huwelijk. In het Griekse denken was een tweedeling aanwezig tussen het stoffelijke en het onstoffelijke, waarbij het onstoffelijke in de meer ‘geestelijke’ stromingen als inferieur werd beschouwd.
Mensen in die (bijvoorbeeld ascetische) stromingen hielden zich veel bezig met het nadenken over dingen en met meditatie en gebed. Dat vonden zij belangrijker dan aardse, stoffelijke en vleselijke zaken.
Paulus maakt hier duidelijk dat geen van beiden waar zijn. Het door het Griekse denken versterkte onderscheid is niet de waarheid. Ja, toewijding aan de Here is belangrijk. En dat kan worden verhinderd door vleselijke verlangens.
Als men zich niet beheerst, is het dus beter om te trouwen! En als je dan trouwt, wees dan trouw! De huwelijksband is zo ook een afbeelding van de relatie met God, waarin toewijding de sleutel is.
Het gaat in een volgend gedeelte net zo goed over de relatie met je werkgever. Die geef je niet zomaar op omdat je tot geloof komt.
En in beide gevallen is het nu eenmaal zo dat je, door deze aardse relaties, het risico loopt om te worden afgeleid van je toewijding aan de Here. Ja aandacht wordt verdeeld. Vandaar Paulus’ pleidooi voor een celibatair leven, je kunt je dan optimaal toewijden aan een leven voor God.
Als je toch trouwt staan er in dit hoofdstuk goede tips, voorschriften, om er voor te zorgen dat je toewijding aan de Heer optimaal blijft.
Application – Welke relatie(s) houdt of houden jou af van toewijding aan de Here? Wat kun je doen om die afleidingen minimaal te laten zijn?
Ik moet zeggen dat de gave van onthouding mij niet is gegeven. En ik merk dat het huwelijk tijd kost. Toch ervaar ik dit als goed. We houden van elkaar, van onze kinderen en kleinkinderen en zij houden van ons. Op die manier wordt de liefde in de gemeente door een huwelijk ook vermeerderd. Deze relaties zijn – wanneer ze goed zijn (en we zijn gezegend met zeer goede relaties met al onze kinderen) – een enorm getuigenis naar anderen.
We moeten echter ook denken aan onze toewijding aan God, immers “Heb God lief boven alles“.
Prayer – Vader dank U wel voor de gave van het huwelijk. Dank U voor relaties met mensen om ons heen. Dank U voor Uw Woord dat ons richting geeft in hoe we deze relaties mogen vormgeven. Wilt U ons met Uw Heilige Geest leiden in alles relaties die we mogen opbouwen? Dank U wel dat U dat zult doen!
